“I
WANT TO TELL YOU HONESTLY THAT
YOU’RE MAKING MY HEART SO SHAKY WITH LOVE!”
“พี่อยากกิน... ครีม ให้พี่กินได้ไหมครับ”
O///o !!!
เพียงแค่ประโยคนั้นของร่างหนาผมรู้สึกราวกับโลกมันหยุดหมุน
เวลาถูกหยุดไป เหมือนตัวเองจิตหลุดไปชั่วขณะ
ร่างกายเริ่มผิดปกติแค่จะอ้าปากพูดยังยาก
รับรู้เพียงความร้อนที่พุ่งสูงปรี๊ดตรงแก้มทั้งสองข้าง ความหมายของสายคู่นั้น ‘ครีม’ หมายถึงผมแน่
ๆ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีชายใดจู่โจมจาบจ้วงขนาดนี้ อยู่ ๆ มาขอกินครีมนี่นะ โอ๊ย
กรูช็อค!
“หะ โหยพี่ นี่ไม่ใช่ร้านเค๊กนะครับ จะได้มีของหวานแบบนั้น”
“พี่รู้ครับ” พี่แกตอบเสียงนุ่ม
หน้าตาย ตอบรับเอาง่าย ๆ แล้วก็หันกลับเดินยิ้มออกจากครัวไปเลย ผมมองตามทั้งยังงุนงง
เฮ้ยมันไม่จบ ที่คุยกันเมื่อกี้คือพี่ต้องการอะไรจากผมครับ บอกว่ารู้แล้วเดินหนี คือจะให้ผมตอบว่าไงดี แดกผมเลยสิครับงั้นเหรอ?
ไปตายแล้วเกิดใหม่เป็นผู้หญิงเถอะพี่กายถึงตอนนั้นเราอาจจะได้กินกัน !
ก่อนที่จะสติสะตังจะหลุดเพราะไอ้ประโยคอยากกินครีมนั่นยังรีพีทในหัวไม่หยุด
เสียงติ๊งของไลน์ก็ดึงผมกลับมาสู่โลกปัจจุบัน ชายหนึ่ง(ชื่อในไลน์ของไอ้หนึ่ง)บอกว่ามาร้านถึงแล้ว
หญิงครีม เอ่อไม่ใช่แระ ผมเลยจัดการพิมพ์ตอบกลับไปบอกให้มันมาหาในครัว หนึ่งมันหอบเหล้านอกมาด้วยครับยี่ห้ออะไรไม่รู้(ที่จริงคือออกเสียงไม่ถูก)จำได้ว่าเคยเมาเป็นหมาเพราะไอ้ขวดแบบนี้มารอบนึงแล้ว
“ทำกับแกล้มพอแล้วมั้งครีม ข้างนอกคนก็มีไม่เยอะหนิ เดี๋ยวพี่เขาอยากได้อะไรเพิ่มค่อยมาทำ”
ผมพยักหน้าเห็นด้วย ถูกของมันครับ ก็ทั้งร้านมีแค่กลุ่มนักบาสซึ่งมาแต่ตัวหลัก ๆ
เท่านั้น ไม่ต้องทำอาหารเยอะมาก พี่เขาเน้นดื่มครับวันนี้
“เออ กูก็ว่างั้นแหละ เราออกไปหามุมนั่งดื่มเถอะ”
ผมกับไอ้หนึ่งเลือกมุมนั่งที่อยู่ใกล้ ๆ กับครัวครับ
ส่วนพวกเฮียวัชพี่โฟลคและผองเพื่อนอีกราว ๆ ห้าหกคนนั่งอยู่ทางเวทีซึ่งถ้าเป็นวันเปิดร้านปกติจะมีดนตรีสดคลอเบา
ๆ ไปตลอดทั้งคืน พี่โฟลคไม่ก็ไอ้ซ็องเพื่อนผมขึ้นไปขับกล่อมเสียงเพลงให้สาว ๆ
นั่งแทะโลม แต่วันนี้ดูท่านักร้องจะลิ้นพันร้องไม่ไหวแล้วเลยเปิดเพลงแทน ผมก็นั่งจิบเหล้าไปฟังเพลงไปเพลินละทีนี้
“กูว่าพี่เค้ามองมึงจริง ๆ นะ”
พรวด แค่ก แค่ก แค่ก ...โอ๊ย พ่อง
เหล้ากรูเกือบพุ่ง
“เชี่ย”
“เฮ๊ยกูพูดจริง” ไอ้หนึ่งหัวเราะเอิ๊กอ้าก มองไปทางโต๊ะพวกนักบาสแล้วคว้าคอผมที่นั่งอยู่ตรงข้ามให้โน้มเข้าไปใกล้
ๆ มันแกล้งเป่าลมใส่หูเล่นเอาขนลุกซู่ ‘กูหมั่นเขี้ยวว่ะ’ แม่งยังมีหน้ากระซิบบอก
ผมเลยใช้มือดันหน้ามันออกห่างกลับมานั่งตัวตรงด้วยอาการไม่ปกติเท่าไหร่ วันนี้มึงแอบไปพี้ยาก่อนมาป่ะเนี่ย
ลวนลามกู!
“ไอ้หนึ่ง มึง...” แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้โวยวาย
เสียงของพี่โฟลคก็ดังขัดจังหวะมาซะก่อน
“เฮ๊ยมึงสองตัวน่ะ
มานั่งด้วยกันสิวะ ไปหวีดสยองอะไรกันตรงนั้น”
“ครับ ๆ ไปเดี๋ยวนี้ครับ” เชี่ยหนึ่งตอบรวดเร็วด้วยน้ำเสียงกวน ๆ มันยักคิ้วให้ทีนึงก่อนคว้าเอาขวดเหล้ามายัดใส่มือผมพยักพเยิดหน้าบอกให้เดินไปก่อน
ส่วนมันหันไปหยิบแก้วตัวเองแล้วอีกมือหนึ่งก็ถือเอาจานขนมเดินตามมา
“ทางนี้ ๆ” ผมเดินอ้อมไปทางเก้าอี้ว่างตามเสียงบอกของเฮียวัช เก้าอี้มันอยู่ระหว่างเฮียแกกับ
เอ่อ พี่กายมานั่งทำอะไรตรงนี้วะ(ได้ข่าวว่าพี่เขานั่งอยู่ก่อหน้านี้แล้ว) ผมเลยเลือกจะนั่งข้างเฮียวัชเพื่อรักษาเอกราช(?)
แต่แรงกระแทกจากด้านหลังทำให้ร่างอันบอกบางเสียหลักเซไปที่เก้าอี้อีกตัว
และแล้วไอ้หนึ่งมันก็นั่งลงตรงเก้าอี้ที่ผมเล็งไว้ =0=! เชี่ยย
ตอนนี้กรูยังไม่อยากนั่งข้างอิพี่กายนะ
“นั่งสิครีม ยืนมองหน้าพี่เขาอยู่ได้เสียมารยาท” ไอ้ซ็องมันว่า กูเนี่ยนะมองหน้าพี่เขา มึงเมาละซ็อง
ผมตวัดสายตาไปทางไอ้หนึ่งก่อนกระแทกตูดลงนั่งข้างพี่กายมันนี่แหละ
ฝากไว้ก่อนเถอะชายหนึ่งมึงโดนแน่!
“เฮ๊ยพวกมึงนี่ครีมหลานรหัสกู ส่วนนั่นไอ้หนึ่ง” เฮียวัชเริ่มแนะนำผมสองคนครับ
แล้วก็แนะนำเพื่อนตัวเอง ไล่ทีละคน มีพี่ต่อ พี่นะ พี่เดย์ พี่พุธ
พี่โฟลค(อันนี้ไม่ต้องแนะนำก็ได้มั้ง) แล้วปิดท้ายด้วยพี่กาย คนสุดท้ายนั่งข้างกันครับ
พอยกมือขึ้นไหว้ก็แทบกราบหน้าอกพี่แก เชี่ย ใกล้ไปแระ O.o!!
“หนึ่งเปลี่ยนที่นั่งกันหน่อยดิ๊” ผมเอนตัวไปข้าง ๆ กระซิบบอกมัน นั่งตรงนี้กรูแดกเหล้าไม่แซบเลยแม่ง
ดีที่พี่เค้าไม่ได้อะไรกับผมเลยครับ นั่งดื่มคุยกับเพื่อนปกติ แต่ผมนี่แหละที่ไม่ปกติก็พี่กายคนที่เข้าไปขอกินครีมกับไอ้คนที่นั่งข้าง
ๆ ผมตอนนี้มันเหมือนคนละคนเลยนะเซ่ ใครมันจะไปอยากนั่งเบียดด้วยวะ!
“เป็นไร”
“ไม่รงไม่ไรอ่ะ กูอยากเปลี่ยน” ชักนอยด์แล้วผม
ไอ้หนึ่งก็เอาแต่คุยกับพี่คนอื่นไปทั่วไม่สนใจกรูเล๊ย ผมเบ้ปากใส่มัน
“ไม่เอาน่าครีม หาเพื่อนคุยใช่ไหม เดี๋ยว ๆ จัดให้”
มันบอกแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อมองคนที่นั่งถัดจากผมไป อย่าบอกนะว่า...
“พี่กายครับ ไอ้ครีมอยากคุยด้วยครับ”
เฮ๊ย !! ไอ้หนึ่ง มึงเล่นกรูแบบนี้เลยเหรอ
ไอ้ผมตั้งตัวไม่ถูกได้แต่ส่งยิ้มแหยไปให้พี่แก คุยเรื่องอะไรละทีนี้
เข้าประเด็นกินครีมอีกเลยมั้ย คิดไม่ออกก็กรอกเหล้าแม่ง ก็ปกติผมไม่ค่อยพูดนะ
เป็นเด็กพูดน้อยดื่มหนัก พอเหล้าเริ่มออกฤทธิ์ กลายเป็นพี่แกนั่งฟังผมแทน
เอริ๊กก ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ผมไม่สามารถหยุดปากตัวเองได้ คนฟังก็ดูจะชอบใจ
นั่งจ้องตากันเยิ้มเลยทีนี้
ถ้านั่งต่ออาจมีปฏิกิริยาการรวมร่าง(?)
ไม่ไหวละ ปวดฉี่ว่ะ ผมรีบลุกจากเก้าอี้ บอกเลยว่าวันนี้โลกหมุนแรงมาก
มีเสียงตะโกนตามบอกให้เดินดี ๆ หน่อย หัวเราะกรูอีก เนี่ยดูดี ๆ ดิเดินไม่ดีตรงไหนวะเป๋นิดเดียวเอง
ผมเสร็จธุระเรียบร้อยกำลังยืนโลกหมุนอยู่ตรงอ่างล้างมือ “เฮ้
ๆ ยืนตรง ๆ” ตัวผมถูกใครคนหนึ่งเข้ามาประคองหลังจากทำท่าจะเอาหัวไปโขกผนังห้อง พยายามเพ่งมองว่าใคร
เมาทีไรรู้สึกเหมือนคนสายตาสั้นติดลบเป็นร้อย ๆ มองอะไรก็เบลอ ๆ เหลือบเห็นเพื่อนเฮียวัชกำลังเดินไปทางโถฉี่ผู้ชายที่อยู่อีกมุมนึงของห้องแบบเลือนราง
ผมหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้องน้ำแต่ก็กระแทกเข้ากับร่างหนาที่ยืนซ้อนหลังอยู่ตั้งไม่เมื่อไหร่ไม่รู้
“พะ พี่กาย” ใบหน้าคมใกล้เข้ามาเรื่อยจนต้องหลับตาปี๋
รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นเป่ารดลงมาหน้าผาก สัมผัสบางเบาที่ผ่านแก้มไป และเสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู
“เมาหนักแล้วนะเราน่ะ”
- - - - - - - - - - Part 03 :: Baby It’s You
60% - - - - To be continued - - -
ผมใช้มือดันหน้าอกอีกฝ่ายให้ออกห่าง
แต่ดูจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย แรงคนเมา แม่งไม่ขยับเลยโว๊ย
แทนที่ระยะห่างมันควรจะเพิ่มขึ้นแต่คนฉวยโอกาสดูเหมือนจะมือไวกว่า คว้าหมับเข้าที่เอวบาง
พี่กายออกแรงตวัดแค่นิดเดียวผมนี่ถลาเข้าหาพี่เขาทั้งตัว ถ้าเมื่อกี้เอามือขึ้นมากันไม่ทันมีซบอกเลยนะ
“พี่กายปล่อยผม”
“อยากให้ปล่อยเหรอ
...พูดเพราะ ๆ สิ” เสียงทุ้มข้างหูดูไม่สะทกสะท้านใด ๆ ทั้งที่มีผมเต้นเร่า ๆ
อยู่ในอ้อมแขน ผมรักนวลสะงวนตรูด เอ๊ย ตัวนะครับ เล่นยืนซบอกผู้ชายแบบนี้เกิดมีคนมาเห็นเข้าจะทำไง
เสียเชิงชายที่สุด!
“ปล่อยกูโว๊ยยย”
นี่ล่ะเพราะสุดแล้ว ไม่พูดเปล่าผมกระทำด้วย
ยกเท้าที่ห่อหุ้มด้วยไนกี้สีแสบตากระทืบลงบนเท้าพี่เขาเต็มแรง มันต้องเจ็บบ้างละวะ
ปึ่ก!
“โอ๊ยยย ครีม” !!!
แรงกอดนั้นลดลงทันที
ผมรีบสะบัดตัวออกถอยห่างพี่กาย กะจะพุ่งไปที่ประตูห้องน้ำ เพียงแค่ผมสะบัดหน้าหันหลังให้
ยังไม่ทันได้ก้าวขาเลยครับ แขนข้างซ้ายก็ถูกดึงไว้ซะแล้ว พี่แกเป็นพวกปากว่ามือถึงนะผมว่า
“พี่จะเอายังไงกับผมเนี่ย” อย่ามาทำมึน
ๆ แล้วจับนั่นจับนี่ได้มะ กูผู้ชายนะโว่ย
“แล้วเราจะเอายังไงกับพี่ล่ะ...”
อ๊าว ไอ้นี่ !!!
สถานการณ์ระหว่างผมกับพี่กายเริ่มดิ่งนรก แต่โชคยังเข้าข้างผมอยู่(รึจะเลวร้ายกว่าเดิม)
ไอ้หนึ่งโผล่เข้ามาในห้องน้ำ ส่งเสียงมาประมาณว่าพี่ทำอะไรเพื่อนผมวะ ผมจับใจความได้แค่นั้นครับ
มันเข้ามากระชากแขนผมออกจากมือพี่กาย ดึงผมไปหลบหลังมัน กุมมือผมไว้แน่น เอ่อ... ณ
จุดนี้ กรูต้องรับบทนางเอกเหรอ? =.=’
“...ชอบเพื่อนผมรึไง” มันถามพี่กายเสียงเข้ม
โอ๊ยตะครุบปากแม่งไม่ทัน ขอโทษเถอะเพื่อนหนึ่งมึงคิดก่อนพูดบ้างก็ดีนะ กูนี่สวยมากมั้ง
!!
“แล้วมึงเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ” พี่กายถามกลับบ้าง
“...ทำไมจะไม่เกี่ยว ก็ผม
...เพื่อนครีม” หนึ่งมันขึ้นเสียงใส่พี่เขาในทีแรกแล้วแผ่วลงจนน่าใจหายในช่วงท้ายประโยค
ผมมองทั้งสองสลับไปมา แววตาของพี่กายกำลังไหวระริกเต็มไปด้วยความสนุกสนานตรงข้ามกับเพื่อนผม
เป็นหนึ่งกัดฟันแน่นขบกรามจนขึ้นสันนูน มือแกร่งบีบมือผมแรงขึ้น
“แค่เพื่อน..ไม่ใช่แฟน อย่าทำหวงนักสิ”
พี่เขาจ้องตาไอ้หนึ่งนิ่ง เหลือบมองผมช่วงประโยคหลัง ขณะที่พูดพี่กายเอาหลังมือสะกิดตรงช่วงอกไอ้หนึ่งไปด้วย
แม่งกวนตีนใช้ได้เลยว่ะ
“เพื่อนผม ผมก็รักเหมือนกัน ถ้าคิดจะหยอกครีมมันเล่น
ก็หยุดเถอะครับ” อ๊าววว เพื่อนหนึ่งถ้ามันจริงจังมึงจะปล่อยมันจีบกรูรึไงไอ้ฟาย! ถามไม่คิด
“พอเหอะว่ะพี่กาย ผมกับเพื่อนไม่สนุกแล้ว”
ผมบอกตัดบทพี่กาย บอกจากใจจริงเลยว่าไม่ไหวแล้วครับ หนังเรื่องนี้ให้มันจบตรงนางเอกของเรื่องไม่อยากมีผัวละกัน
ไม่ต้องแย่ง ไม่ต้องตบให้เมื่อย วันนี้เพลียกับผู้ชายพอแล้ว วันหลังค่อยแย่งกรูใหม่นะ =3=’
“พี่ว่างั้นแหละ” บุคคลที่สี่ทำตัวเผือก
=’’= เออออกับผม
ต่อด้วยการเดินไปกอดคอพี่กาย พอจำคนที่เข้าห้องน้ำมาพร้อม ๆ พี่กายได้ไหมครับ คนนั้นแหละ
“ออกไปข้างนอกเหอะ” พี่เดย์ ผู้ชายหัวเกรียน
(ผมทรงสกินเฮดคล้าย ๆ เด็ก รด.) ที่โผล่มาจากห้องน้ำห้องไหนไม่รู้ พาพี่กายเดินออกไปพร้อมตัวเอง สถานการณ์ดูจะดีขึ้นทันตาเห็นนะครับ
แต่ความเงียบของไอ้หนึ่งกับพี่กายทำให้ผมกลัวว่าพายุมันจะมาทีหลังน่ะสิ
“มึงจะเข้าไหมห้องน้ำน่ะ”
ผมเลือกถามเบี่ยงไปเรื่องอื่นแทน
“ไม่อ่ะ กูแค่มาตามมึง”
“เออ งั้นก็ออกไปข้างนอกกันได้แล้ว
ทำหน้าเครียดไม่หล่อนะเว่ย” เห็นมันซีเครียดผมเองก็รู้สึกไม่ดี
เลยแกล้งหยิกสองแก้มของไอ้หนึ่งเล่นจนมันหลุดหัวเราะนั่นแหละครับถึงหยุด
ไอ้นี่มันชอบให้ง้อแบบปัญญาอ่อน
“ครีม” เป็นหนึ่งจับมือของผมออกจากแก้มตัวเองมากุมไว้แน่น
แววตาคมฉายแววลังเลและตึงเครียดสลับไปมา
ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนกำลังตัดสินใจอะไรซักอย่าง “งั้นมึงต้องตามที่กูบอกนะ”
“ทำไรวะ” ผมงง
มองมือตัวเองที่ถูกเพื่อนรักกุมไว้
“กูขอสั่ง ห้ามมึงยุ่งกับพี่กาย
เข้าใจที่กูพูดนะครับครีม”
ห๊ะ!!!
เมื่อกี้มันพูดว่าไงนะ
รีพีทอีกทีได้ไหมวะหนึ่ง กูไม่แน่ใจ
กูมาวววว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น