Lovin' You
“ไหวไหมมึง สุดหล่อ ฮ่าๆ”
“พวกเชี้ย ไม่ช่วยกรูเลย”
ผมบ่นอุบอิบ ทำหน้าตาเบื่อโลกใส่ไอ้พวกเพื่อนเวรทั้งหลายที่ส่งเสียงแซวมาก่อนจะพาตัวเองไปนั่งรวมกับพวกมัน
ผมเพิ่งกลับจากฟังเทศนาจากพี่บิ๊กครับ โทษฐานที่นอนหลับทับสิทธิเพื่อน เหลาะแหละไม่สนใจกิจกรรม
ไม่ให้ความร่วมมือกับรุ่นพี่
ทำตัวไม่น่ารักเหมือนหน้าตา(จะขอลาไปบวชเพราะไอ้ข้อหาสุดท้ายนี่แหละ) =*=’ ดีนะยังได้ฟังแค่เทศน์
มีไอ้สองตัวหน้าเถื่อน ๆ มันเพิ่งมาถึงสแตนตอนเขาสั่งเลิกพอดีเลยโดนรุ่นพี่ปีสามที่ชื่อเชนสั่งให้วิ่งรอบสนามฟุตบอล
ดูจากขนาดสนามแล้วเป็นหมาหอบแดกแน่มึง พอไอ้พี่เชนมันสั่งสองคนนั้นเสร็จก็หันมาทางผมด้วยสายตา
เอ่อ... กรุ้มกริ่ม = =’’
“น้องครีมมองแบบนั้นอยากวิ่งกับเพื่อนเหรอครับ
แต่พี่ว่าไม่ต้องไปวิ่งรอบสนามหรอก มาวิ่งในหัวใจพี่ดีกว่านะครับ”
ผมได้แต่คิดในใจ ถ้าพี่เชนคิดว่าพูดแบบนี้แล้วหล่อขึ้นก็ทำไปเถอะครับ ... เพราะครีมจะปล่อยมันผ่านไป
ครีมจะไม่ทน
ตอนนี้ผมมานั่งรวมกันอยู่หน้าคณะครับ ก่อนกลับบ้านเรามักมาสุมหัวเมาท์มอยตามประสาผู้ชายตรงโต๊ะม้าหินอ่อนข้างต้นพิกุลทุกวัน
ถ้าไม่มาจะรู้สึกเหมือนชีวิตขาดอะไรบางอย่างไป =.=’’ ขอแนะนำเพื่อน
ๆ หน่อยแล้วกันครับ กลุ่มผมมีกันทั้งหมด 6 คน ชาย 4 ครึ่ง หญิง 1 ครึ่ง
อย่าเพิ่ง-งง มีไอ้หนึ่ง หรือนายเป็นหนึ่ง ที่น่าจะพอรู้จักกันแล้ว เพื่อนเกรียน
ๆ ดีกรีเดือนคณะ(บร๊ะ!) สนิทที่สุดแล้วในกลุ่ม คนที่สองพรีม ตี๋หล่อฮอตไม่แพ้กัน
คนที่สามไอ้ซ็อง(น้องชายพี่โฟลค) คนที่สี่ไอ้บีม บีมเป็นเพื่อนข้างบ้านผม ทุกท่านน่าจะคุ้นเคยกับนางมาบ้างแล้ว
บีมเป็นผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มนิสัยดีนะครับแต่ธรรมชาติรอบตัวขัดเกลาให้เธอต้องสู้ =.=!
และคนสุดท้ายมันคือต้นเหตุของหญิงครึ่งชายครึ่งที่ผมบอกนั่นแหละ
ไม่รู้จะจัดไว้เพศไหนเลยเอาครึ่ง ๆ ไง มันชื่อปอมครับ ท่าทางมันเหมือนกระเทยติสแตก
เอาเข้าจริง ๆ ผมยังคิดอยู่นะว่ามันใช่เพศไหน พวกกระเทยไม่น่าจะยอมรับมันเข้าไปเป็นติ่งเขา
เพราะบางทีมันแมนมากกกก อืม สมควรจะจัดไว้ประเภทที่ศูนย์พวกเหนือจิตนาการไม่ต้องการคนเข้าใจ
ถึงมันจะกินผู้ชายกล้ามโตเป็นอาหาร แต่ถ้าวันไหนมันติสแตกมาก ๆ คุณคงได้เห็นมันปล้ำกระเทย
คอยดูสิ!
เรานั่งเมาท์กันไร้สาระ เอ่อไม่พ้นเรื่องเปิ่น ๆ ของผมนี่แหละ เด็ดสุดแล้วประเด็นนี้
“ตกลงพี่บิ๊กให้มึงซ่อมป่ะ” บีมมันถามถึงเรื่องที่ผมโดนเรียกไปราวกับเป็นห่วง
กรูรู้หรอกมึงจะช่วย(ซ้ำเติม) โด่ววว อันที่จริงตอนโดนเรียกไว้แอบเสียวสันหลังวาบ
นึกว่าจะโดนรุ่นพี่บรีฟซะแล้ว ดีนะหน้าตาช่วยชีวิตไว้ ( =3=)
“ไม่ได้ซ่อมอ่ะ เอ้อซ็องเย็นนี้กูต้องไปช่วยพ่อครัวร้านมึงว่ะ
พวกเฮียวัชจะไปปล่อยผีก่อนเข้าเก็บตัว” ผมหันไปตอบบีม
แล้วเลยไปที่ไอ้ซ็องที่นั่งข้างบีมมัน พี่บิ๊กไม่ได้ให้ซ่อมแต่ก็ใช่ว่าจะรอดมือพี่โฟลค
เสียงพี่แกตะโกนบอกพี่บิ๊กปาว ๆ มึงไม่ซ่อมเด๋วกูซ่อมมันเอง สุดท้ายสั่งให้ผมไปช่วยงานร้านตัวเองซะงั้น
เอาประโยชน์เข้าตัวชัด ๆ หมั่นไส้ว่ะขอตบหัวน้องมันซักทีดิ
ป๊าบบ
“ไอ้ครีม เดี๋ยวเถอะ เล่นหัวผู้ใหญ่ เด๋วกูจัดยันเช้าเลยมึง”
พ่อง !!!
ผมที่กำลังนอนสบายรอเวลาทุ่มนึงกะไปช่วยงานที่ร้านของพีโฟลคกะไอ้ซ็องต้องปรือตางัวเงียขึ้นมารับโทรศัพท์
หน้าจอโชว์ชื่อพี่โฟลคหรา มองไปที่นาฬิกาเพิ่งจะหกโมงเอง อะไรของมันฟระ!
‘ฮัลโหลครีม’
“ฮะ ๆ มีไรพี่โฟลค ครีมง่วง”
‘ออกมาได้แล้วเราอ่ะ มาช่วยหน่อยพ่อครัวท้องเสีย งานไม่หนักวันนี้ร้านปิด
มีแค่เพื่อนพี่มากินไม่กี่คน เดี๋ยวแม่พี่จ่ายค่าตัวให้’ เอ่อ
ค่าตัว... ให้กรูไปเป็นพ่อครัวหรือนางโชว์วะครับ
“อืออออ รอแป๊บครับ เดี๋ยวครีมอาบน้ำก่อน”
‘ครับ ๆ’
พอวางสายไปผมก็กลิ้งไปมาอีกสองสามรอบ ยังไม่อยากลุกเลยให้ตายดิ้น แต่สุดท้ายก็ต้องยกก้นตัวเองลุกจากเตียงเดินไปอาบน้ำแหละครับ
เห็นนิสัยผมเป็นแบบนี้ก็มีความรับผิดชอบอยู่(นิดนุง)นะ =.=’
‘ถึงยังมึง เร็ว ๆ เดี๋ยวไม่ทัน’ เสียงจากปลายสายถามแบบเร่ง
ๆ ตอนนี้มันใกล้เวลาที่พวกเฮียวัชจะมาที่ร้านแล้วครับ ไอ้ซ็องมันเลยโทรตาม
“เออถึงหน้าร้านแล้ว จอดรถอยู่อย่าเร่งดิ”
‘โอเค เข้ามาทางด้านหลังเลยแล้วกัน
เจอกันที่ครัวนะเพื่อน’
“อืม ครับ ๆ” ผมวางสายเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าหลังของกางเกงยีนส์ตัวเก่งแบบลวก
ๆ ผลักประตูรถออกไปแบบไม่ทันมอง กลายเป็นว่าผมเปิดประตูใส่ชาวบ้านเข้าน่ะสิ
ร้องโอ๊ยเสียงดังมาเชียว ซวยบรรลัยแระ เจ็บไหมวะนั่น
“ขอโทษครับ คุณเป็นไรป่าวครับ” โหยแสดงว่าเมือกี้พี่แกเดินผ่านพอดี ผมคงเปิดประตูกระแทกตูดเข้าเลยได้หัวทิ่มพื้น
แหม่ ช่างเหมาะเจาะมาก ดั้งยุบป๊ะนั่นให้ทาย? (ยังไม่สำนึก =.=’’)
“อืม เคอยู่ ไม่เป็นไร” พี่แกลุกจากพื้น ปัดฝุ่นเล็กน้อย ยืดตัวยืนตรง
ๆ เยดดดด โคตรสูง ทำไมรู้สึกคุ้น ๆ วะ ตรงนี้ไฟไม่สว่างมากครับมองเห็นไม่ค่อยชัด แต่ท่าทางแม่งคุ้นจริงอะไรจริง
“เฮ๊ยไอ้ครีมทำไรอยู่วะ อ้าวเฮียกายหวัดดีครับ” ไอ้โฟลคทักมา
มันคงไม่เห็นผมเข้าไปซักทีเลยออกมาตาม
แต่ก็สะดุดไปนิดหนึ่งเมื่อเห็นผู้ชายที่ยืนข้าง ๆ ผม ผมก็ไหว้พี่แกปลก ๆ
ทั้งทักทายและขอโทษไปด้วย นี่คงเป็นหนึ่งในทีมบาสพวกเฮียวัชสินะ
มิน่าสูงเป็นเปรตเลยมึง (จิกกัดด้วยความอิจฉาเพราะตัวเองสูงแค่ไหล่เขา >3>)
เราสามคนเดินตามกันเข้าไปในร้าน พออยู่ตรงไฟสว่างได้เห็นหน้ากันชัด ๆ
เอ่อ กรูจำได้แระ! เชี้ยยย พี่สุดฮ็อตคณะบริหารธุรกิจของพวกสาวสาวสาว!
แหม่ะอยากบอกว่ามายืนอยู่ข้าง ๆ แม่ม โคตรฮ็อตตตต หล่อจัดจัด ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะไม่ลังเลแระจับทำพ่อพันธุ์เลยขอบอก
ทำไมพ่อแม่ไม่ทำให้ผมออกมาเวอร์ชั่นพี่แกบ้างวะ ครีมอยากหล่อล่ำบ้างอะไรบ้าง แม่ดันให้มาเวอร์ชั่นลิตเติลแบบนี้ให้มายืนข้าง
ๆ คุณเฮียพี่กาย(สรรพนามมาเต็ม)รู้สึกตัวเองโคตรน่าทะนุถนอมเลยแม่ง
เอาล่ะพอก่อน เลิกเวิ่นเว้อ ณ จุดนี้ผมรีบชิ่งดีกว่า ไม่อยากอยู่นาน
มีประเด็นเรื่องพี่เขาที่ยังไม่เคลียร์อยู่ เรื่องที่เป็นหนึ่งบอกว่ามันมองผมไง!
“กูเข้าครัวก่อนนะ”
“เออ ๆ แม่กูอยู่ในนั้นแหละ เข้าไปถามเลยว่าต้องทำไรบ้าง” ไอ้ซ็องตอบรับ
คุณเฮียพี่กายก็ยังยืนอยู่ข้าง ๆ มันนั่นแหละ แถมมองผมเป็นระยะ ๆ ด้วย
“เค!”
เข้ามาในครัวบอกเลยว่าเนี่ยแหละโลกของผม
ผมชอบทำอาหารครับติดจากท่านแม่มา
ผมชอบเข้าครัวกับแม่ทำโน่นทำนี่เลยกลายเป็นว่าทำอาหารเก่งแบบไม่รู้ตัว
อ้อลืมบอกไปบ้านเราเป็นร้านเบเกอรรี่ครับ ดังใช้ได้เลย นี่เป็นที่มาของชื่อผมและน้องด้วย
ผมชื่อครีมใช่มะ ส่วนน้องผมน่ะมันชื่อเนย บอกก่อนว่าหน้าตาบุคลิกทุกอย่างในตัวมันขัดกับชื่อมากมาย
ถ้าเห็นหน้ามันแล้วให้เรียกน้องเนย ๆ เหอะ วันนั้นกินอะไรเข้าไปคงได้เอาออกมาหมดก่อนที่มันจะได้ย่อยในกระเพาะ
ไอ้น้องชายตัวดีของผมมันเคยวิจารณ์เรื่องอาการชอบทำอาหารของผมด้วย แสบทรวงมาก
วันนั้นพ่อถามผม “ครีมทำไมชอบทำอาหารล่ะลูก?”
แม่หัวเราะคิกคัก “ดีแล้วไม่ใช่เหรอคุณ ลูกจะได้มีเสน่ห์ปลายจวักไงคะ”
...เอ๊ะ แม่นี่ชักยังไง ๆ แล้ว
ส่วนไอ้เนยที่เพิ่งโผล่หัวฟู ๆ ของมันที่โต๊ะอาหารก็ปากหมาทันที “ก็พ่อดูครีมมันดิ
หน้ามันงี้ หุ่นมันงี้ คงหาเมียได้ยาก พอหาเมียไม่ได้ก็ให้มันเอาซะมีไง
เสน่ห์ปลายจวักผัวรักผัวหลงนะพ่อ ฮ่า ๆ”
น้องกูแม่งชั่ว ไม่พอ ไม่พ๊อ ! แม่พ่อยังเออ-ออไปกับมันอีก
ดูเอาเถอะชีวิตนายครีม ไปเรียนก็โดนผู้ชายม่อทุกวันหลังอาหาร มัธยมยันมหาลัย ชักอยากจะแปลงเพศแม่งจริง
ๆ แระ ชีวิตแม่งอยู่ยาก แม่มาพาหนูไปแปลงเพศเลยป่ะ หน้าหนูได้อยู่ คงไม่หมดเยอะเท่าหญิงยอกระมัง
=*=’’
กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน
แม่ไอ้ซ็องปล่อยให้ละเลงครัวเต็มที่ ผมทำโน่นนั่นนี่ไปเรื่อยจนได้อาหารหน้าตาหน้ากินจิ้มลิ้มเหมือนคนทำ(?)ออกมาหลายอย่าง
งานเริ่มเบามือแล้ว ไม่รีบ ๆ โทรหาไอ้เป็นหนึ่งดีกว่า
ผมเอาสมอล์ทอคเสียบหูกดหาเบอร์สุดหล่อของคณะ วันนี้กรูยังไม่เคลียร์จริง ๆ
“ฮัลโหล ทำไรอยู่มึง”
‘อาบน้ำเพิ่งเสร็จ กูว่าจะไปหามึงน่ะเนี่ย’ โว๊ะ จริงดิ
“เออดี ให้ว่อง กูกำลังอยากจะสนทนาล้วงลับตับแตกกับมึงอยู่ มา ๆ
แดกเหล้า ๆ”
‘เคร เด๋วอีก 15 นาทีเจอกันที่รัก ตู๊ด ตู๊ดด ตู๊ดด’
“ไอ้เชี่ย ใครที่รักมึง”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
O.O !!!
“พอดีพี่มาเอาอาหารน่ะ มีจานไหนบ้าง”
พี่กาย เจ้าของเสียงเคาะเมื่อครู่บอก เอ่อ จะเข้ามาเอาอาหารไปเสริฟ์เนี่ยนะ
คุณจะทำตัวดีเป็นเจนท์ไปไหนวะ หน้าหล่อ ๆ แบบนี้ทำตัวเลวบ้างสิ จะได้หาข้อติมาได้บ้าง และที่สำคัญตั้งใจมาอยู่กะผมสองต่อสองใช่มั้ย
หล่อ ๆ แบบนี้เดี๋ยวมีจับปล้ำ คิดว่ากล้าป่ะให้ทาย?
“ก็ที่วาง ๆ อยู่โต๊ะกลางนั่นแหละครับ
พี่เลือกหยิบไปได้เลย”
“ถ้าอยากกินอะไรพี่สั่งได้ใช่ไหม?” เฮียแกถาม
แต่สายตายังอยู่ที่อาหารบนโต๊ะใหญ่กลางห้องครัวซึ่งผมเรียงอาหารต่าง ๆ นานาไว้ ท่าทางนิ่ง ๆ
นี่คงไม่มีอะไรแล้วมั้ง ไอ้หนึ่งคงมั่ว สามสาวคงคิดไปเอง
เราก็อุตส่าห์ตื่นเต้นไปด้วย ก็แหมมีคนหน้าตาเทพแบบนี้มองผมก็เป็นปลื้มไปดิ
ผู้ชายก็เหอะ!
“ได้ครับ เลือกดูที่เมนูร้านเลย เขียนให้เด็กเสริฟเอาให้ผม เดี๋ยวครีมทำให้”
ผมหันไปยิ้มตาหยี ได้ทำอะไรทีชอบมันมีความสุขนะ จะเกิดเอฟเฟ็คทำให้ผมพูดเพราะ
โลกกรูสวย อารมณ์ดีจะยิ้มตาปิดผิดตรงไหน ภูมิใจฝีมือตัวเองโคตร ๆ อ่ะ (อ้วกกกก)
พี่แกแอบอึ้งกับอาการยิ้มโอเวอร์ของผมไปนิดนึง ก่อนจะโชว์ยิ้มมุมปาก “ได้ครับ
อย่าลืมล่ะ” ...หวังว่าพี่แกคงไม่คิดว่าผมเมายานะ
“อ้อ ครีม พี่ว่าพี่คิดออกแล้วล่ะว่าอยากกินอะไร” คุณพี่กายเดินถือจานยำทะเลรวมไปหยุดอยู่แค่หน้าประตูครัว
แล้วหน้ากลับมาบอกผม รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของสีหน้าและท่าทาง จะเชื่อไหมถ้าบอกว่าสบตาคู่นั้นแล้วขนลุก!
“เอ่อ... ครับ พี่กายจะเอาอะไรครับ”
“พี่อยากกิน...ครีม ให้พี่กินได้ไหมครับ”
O.o !!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น